ul. Stawowa 12
Wrocław

71 344 79 62
71 344 42 27
605 678 888

Pachymetia

Na czym polega pachymetria?

Pachymetria ma na celu pomiar grubości rogówki. Badanie to pozwala ocenić, czy zmierzone ciśnienie śródgałkowe nie jest zawyżone lub zaniżone przez pominięcie faktu istnienia u pacjenta grubszej, lub cieńszej rogówki. (więcej…)

Topografia rogówki

Topografia rogówki – jak wygląda badanie?

Komputerowa keratometria, czyli topografia rogówki jest to badanie kształtu rogówki, podczas którego tworzona jest barwna mapa lokalnych krzywizn rogówki oka. Na jej podstawie okulista może zdiagnozować oraz ocenić ewentualne nieprawidłowości rogówki.

Kiedy zalecana jest topografia rogówki?

Topografia rogówki jest to niezbędne badanie w procesie dopasowywania sztywnych soczewek kontaktowych, które korygują szereg wad wzroku, jak astygmatyzm nieregularny wywołany np. stożkiem rogówki czy urazami. Sztywne soczewki kontaktowe korygują także wysokie wady wzroku takie jak krótkowzroczność i nadwzroczność. Topografia rogówki jest to badanie niezbędne przed wykonaniem zabiegów laserowych na rogówce czy laserowej korekcji wad wzroku. Topografia rogówki pozwala również ocenić stan rogówki po wykonanym zabiegu. Mapę rogówki wykorzystuje się również do obliczania mocy soczewki wewnątrzgałkowej, która wszczepiana jest do oka podczas operacji usunięcia zaćmy.

Dzięki topografii rogówki można zdiagnozować pooperacyjne lub pourazowe deformacje rogówki, astygmatyzm oraz stożek rogówki z oceną stopnia jego zaawansowania i ewentualnego postępu.

Jak wygląda badanie?

Keratometria jest badaniem całkowicie bezbolesnym i nieinwazyjnym. Podczas badania pacjent opiera brodę i czoło na podpórce przed  oświetloną czerwonym światłem czaszą, która pokryta jest współśrodkowymi, czarnymi pierścieniami odbijającymi się na rogówce w trakcie badania. Ważne, by pacjent podczas badania patrzył  na centralnie umieszczone światło. Odbicia pierścieni na rogówce, ich szerokość oraz zniekształcenia są rejestrowane i analizowane komputerowo. Następnie przeliczane są na promienie krzywizny rogówki. W ten sposób powstaje kolorowa mapa rogówki, która może być przedstawiona dwu- lub trójwymiarowo. Oprogramowanie aparatu umożliwia bardzo szczegółową analizę matematyczną powierzchni rogówki, opartą na szeregach Fouriera oraz wielomianach Zernicke’a. Analizą powstałych map zajmuje się okulista, który na ich postawie ustala plan operacji lub leczenia.

zez u dzieci

Co zrobić, gdy oczka dziecka „uciekają” – czyli o zezie u dzieci

Niektóre choroby oczu ujawniają się już w dzieciństwie. Jednym z najczęstszych schorzeń wzroku u dzieci jest zez. Zezowanie może być spowodowane nieprawidłowym działaniem mięśni oczu lub wadą wzroku. Warto jak najszybciej udać się do okulisty dziecięcego, który postawi diagnozę i rozpocznie leczenie, dzięki temu u dziecka będzie się prawidłowo wykształcało widzenie przestrzenne.

Co robić, gdy dziecko zezuje?

Już u noworodków czy niemowląt, u których zauważono odchylanie się oka od prawidłowej osi, należy przeprowadzić badania okulistyczne. Pozwolą one na wykluczenie wrodzonej wady oka, chorób nabytych jako przyczyny zeza. Nie warto odkładać badań na później, gdyż w niektórych postaciach choroby może szybko powstać niedowidzenie. O terminie badania powinien zdecydować okulista dziecięcy. To on ustala, czy można badanie wykonać teraz, czy można z tym jeszcze poczekać. Przygotowując się do wizyty, warto zwrócić uwagę na to, od jak dawna dziecko zezuje, czy zez wystąpił nagle, czy pojawiał się stopniowo i które oko więcej i częściej zezuje.

Diagnostyka zeza

Podstawowym badaniem jest ocena ostrości wzroku. Badanie to wykonuje się na samym początku, kiedy mały pacjent nie jest jeszcze zmęczony. Sprawdzana jest ostrość wzroku oka prawego i lewego oraz widzenie z bliska i daleka. Do zbadania ostrości widzenia służą specjalne tablice, na których umieszczone są znaki lub obrazki. U bardzo małych dzieci, badanie to polega na pokazywaniu obrazków lub przedmiotów i obserwacji reakcji dziecka. W diagnostyce zeza wykonuje się również badanie dna oka, które pozwala na ustalenie niektórych groźnych przyczyn zeza. Często wykonuje się też badanie polegające na naprzemiennym zasłanianiu oczu. W przypadku gdy zasłonięte oko jest zezujące, nie następuje zmiana w postaci ruchu oczu. Diagnostyka zeza może wymagać większej ilości specjalistycznych badań, które pozwolą na ustalanie przyczyny zeza, określenie jego rodzaju i zastosowanie odpowiedniego leczenia.

Leczenie zeza

Leczenie zeza powinno być przeprowadzone jak najszybciej. Do 6 roku życia wykształca się u dzieci proces widzenia obuocznego. Wczesna terapia daje dużą szansę na przywrócenie prawidłowego ustawienia oczu oraz prawidłowe wykształcenie widzenia przestrzennego. Leczenie zeza uzależnione jest od przyczyny jego wystąpienia. Mogą to być odpowiednio dobrane szkła korekcyjne, wyłączanie zdrowego oka przez zasłanianie go oraz ćwiczenia ortoptyczne. Lekarz okulista zawsze stara się wykorzystać wszystkie metody nieoperacyjnego leczenia zeza u dzieci. Operacja zeza u dzieci wykonywana jest wtedy, kiedy zastosowane zostały wszystkie inne metody leczenia, a zez nadal się utrzymuje.

Iniekcje doszklistkowe – jakie zalety ma ten zabieg?

Pogorszenie widzenia dotyczy wielu osób i znacznie zmniejsza jakość życia. Prowadzi do pogorszenia się samopoczucia czy bólów głowy. W obecnych czasach możemy skuteczniej walczyć z wieloma schorzeniami, dotyczy to także dolegliwości okulistycznych.

Czym są iniekcje do ciała szklistego?

Walka z chorobą powinna rozpocząć się odpowiednio wcześnie. Dlatego tak ważne są badania wykonywane przez okulistów oraz precyzyjna diagnostyka, która pozwala na dobranie skutecznej metody leczenia. Iniekcje doszklistkowe są jedną ze skuteczniejszych metod walki z chorobami oczu. Polegają one na wstrzyknięciu dobranego przez okulistę leku do ciała szklistego. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym i nie powoduje bólu. Po badaniu kontrolnym pacjent może opuścić klinikę. Iniekcje do ciała szklistego wykonywane są w odstępach czasowych – minimum 1 miesiąc. O ilości i częstotliwości decyduje lekarz okulista po zbadaniu pacjenta, wykonaniu badania OCT i angiografii fluoresceinowej. Efekt uzależniony jest od wielu czynników takich jak zaawansowanie choroby czy podatność pacjenta na działanie leku.

Zastrzyki do oka – w jakich schorzeniach są one wykorzystywane?

Iniekcje doszklistkowe wykonywane są w schorzeniach jak:

  • AMD, czyli zwyrodnienie siatkówki związane z wiekiem w postaci wysiękowej,
  • Makulopatia cukrzycowa,
  • retinopatia cukrzycowa,
  • zamknięcie naczyń żylnych siatkówki.

Iniekcje do ciała szklistego powodują u większości pacjentów zahamowanie szybko postępującego pogorszenia widzenia. Niepodanie leku prowadzi do dalszego rozwoju choroby, która początkowo objawia się pogorszeniem ostrości widzenia i problemów z czytaniem, a zakończyć się może ślepotą.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do iniekcji doszkilstkowej są:

  • nietolerancje, alergie na dane leki,
  • stany zapalne w obrębie oka,
  • ciąża.

Przed podaniem leku wykonywane są wnikliwe badania okulistyczne potwierdzające lub wykluczające możliwość podania leku. Po zabiegu wykonywane ponownie badania, które sprawdzają stan oka po zabiegu.

retinopatia

Sposoby leczenia retinopatii wcześniaków

Retinopatia wcześniacza diagnozowana jest przez okulistów. Kwalifikacja do leczenia wymaga systematycznego monitorowania przebiegu choroby oraz ustalenia właściwego okresu choroby, w którym można rozpocząć leczenie.

Jakie są sposoby leczenia?

Wskazania do leczenia podejmowane są na podstawie okulistycznych badań dna oczu dziecka. We wczesnej fazie retinopatii wcześniaczej leczenie nie jest konieczne. Należy jednak pamiętać o regularnych kontrolach okulistycznych. W przypadku bardziej zaawansowanych stadiów choroby konieczne jest wykonanie laseroterapii siatkówki, krioterapii (mrożenie tkanek) lub leczenia chirurgicznego w przypadku odwarstwienia się siatkówki. Laseroterapia niszczy obwodowe, nieunaczynione części siatkówki. Zabezpiecza to centralną część siatkówki, która ma już prawidłowo rozwinięte naczynia i pozwala na zachowanie wzroku. Podobnie działa krioterapia, która stosowana jest wtedy, kiedy ośrodki optyczne oka są nieprzeźroczyste i nie można skierować promieniowania laserowego na siatkówkę. Leczenie chirurgiczne stosuje się w końcowych stadiach rozwoju choroby, kiedy proces jest już ustabilizowany. Wszystkie wymienione działania lecznicze przeprowadza się na znieczuleniu ogólnym.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Retinopatia wcześniacza ma tendencję do całkowitego cofania się (regresji) lub zahamowania we wczesnych stadiach, dlatego tak ważne jest systematyczne monitorowanie oczu dziecka. W zaawansowanym stadium choroby możliwość cofnięcia się choroby jest znikoma. Laseroterapia i krioterapia stosowane w odpowiednim, wczesnym stadium, pozwalają na zachowanie dobrej ostrości wzroku. Należy pamiętać, że po zakończeniu leczenia dziecko wymaga dalszych okresowych wizyt okulistycznych ze względu na możliwość wystąpienia w późniejszym wieku powikłań związanych z retinopatią wcześniaczą. Niekiedy jej następstwa wymagają, by kontrola okulistyczna trwała przez wiele lat. Ponieważ nie da się zapobiec przedwczesnym porodom, to jedynym skutecznym sposobem są działania profilaktyczno-lecznicze sprawdzone przez okulistę.

retinopatia u wcześniaków

Czym jest retinopatia wcześniacza i jak się ją rozpoznaje?

Retinopatia wcześniacza jest poważnym schorzeniem siatkówki, które może wystąpić u dzieci, które zostały urodzone przed prawidłowym terminem porodu. Ponieważ schorzenie to może prowadzić do znacznego upośledzenia wzroku lub nawet ślepoty, warto wiedzieć, na czym ono polega i jak je zdiagnozować.

Czym jest retinopatia wcześniacza?

Schorzenie to wynika z niepełnego rozwoju unaczynienia siatkówki. Po urodzeniu dochodzi do zaburzeń w procesie unaczynienia oraz do patologicznego rozrostu tkanki łącznej w siatkówce i ciele szklistym, czego konsekwencją może być odwarstwienie się siatkówki. Poziom upośledzenia funkcji wzroku i późniejsze rokowania uzależnione są od zaawansowania postępu chorobowego. Za podstawową przyczynę powstawania zmian chorobowych uznaje się samo wcześniactwo. Na retinopatię wcześniaczą narażone są zwłaszcza te noworodki, które przyszły na świat przed ukończeniem 36. tygodnia ciąży i których masa nie przekroczyła 2500 gramów. Im młodszy i lżejszy noworodek, tym większe ryzyko wystąpienia zaburzeń związanych z rozwojem narządu wzroku.

Retinopatia wcześniacza – rozpoznanie

Należy pamiętać, że objawy retinopatii wcześniaczej nie są widoczne gołym okiem. Dlatego też wcześniaki poddawane są obowiązkowym badaniom okulistycznym od 4. tygodnia życia. Systematyczne badania powinny być prowadzone do czasu, aż w siatkówce w pełni rozwiną się naczynia krwionośne lub objawy choroby wyraźnie się cofną. Prawnie zalecone badania obejmują 4., 8. i 12. tydzień życia oraz 12. miesiąc życia. Badania powtarzane są również po ukończeniu 6 roku życia. Jeśli została stwierdzona retinopatia wcześniacza, to kalendarz spotkań ustala się indywidualnie. Ocena stanu siatkówki dziecka jest nieinwazyjna i bezbolesna. Należy pamiętać, by przed badaniem nie poić i nie karmić dziecka ze względu na możliwość zachłyśnięcia się. Dziecku podawane są krople rozszerzające źrenice. Przed badaniem są aplikowane również krople znieczulające powierzchnię oka oraz zakładana jest rozwórka na powieki, która uniemożliwia zamykanie się oka. Okulista ogląda dno oka i ocenia rozwój i przebieg naczyń krwionośnych siatkówki oraz tarczę nerwu wzrokowego i plamki żółte.  Wyniki badania okulistycznego oraz zalecenia wpisywane są do książeczki zdrowia dziecka. Pamiętajmy, że wczesne rozpoznanie retinopatii wcześniaczej może zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom oczu i uratować wzrok dziecka.

Kapsulotomia przy leczeniu zaćmy wtórnej

Kapsulotomia przy leczeniu zaćmy wtórnej

Zaćma jest to dość powszechna choroba oczu, która związana jest głównie z wiekiem. Wśród innych przyczyn wymieniane są czynniki dziedziczne, wady wrodzone gałki ocznej, choroby przewlekłe, stosowanie nadmiernych ilości leków sterydowych o raz urazy oka.

Leczenie zaćmy

Rozwijająca się latami zaćma powoduje mętnienie soczewki oka, co prowadzi do stopniowego pogarszania się widzenia. Źrenica oka zmienia kolor na szaro-biały na skutek odkładania się złogów białkowych na soczewce źrenicy oka. W zaawansowanym stadium choroby staje się prawie całkowicie nieprzejrzysta, co uniemożliwia widzenie. Skuteczną metodą leczenia jest operacja zaćmy, która polega na rozbiciu zmętniałej części soczewki wraz z nagromadzonymi złogami białkowymi przy użyciu ultradźwięków (fakoemulsyfikacja), a następnie na ich mechanicznym usunięciu i wszczepieniu sztucznej soczewki oka. Po kilku miesiącach lub latach po operacji zaćmy metodą fakoemulsyfikacji rozwija się u pacjentów tzw. Zaćma wtórna.

Leczenie zaćmy wtórnej

Leczenie zaćmy wtórnej jest dość proste, szybkie i bezbolesne. Zabieg trwa kilka minut, a już po około 30 minutach pacjent może wrócić do domu. Należy pamiętać o tym, że przez kilka godzin widzenie może być niewyraźne z powodu olśnienia i obecności cieczy immersynej. Po zabiegu konieczne jest stosowanie specjalnych kropli i kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego. W leczeniu zaćmy wtórnej wykorzystuje się w laser YAG. Zabieg wykonuje się w pozycji siedzącej przy specjalnie skonstruowanej lampie szczelinowej, do której przykłada się specjalny rodzaj  szkła kontaktowego, zapewniający stabilności gałki ocznej, powiększającego obraz oraz uniemożliwiającego mruganie. Zabieg ma na celu wytworzenie szczeliny optycznej w centralnym obszarze zmętniałej torebki oka za pomocą lasera YAG. Leczenie daje prawie natychmiastowy rezultat. Zabieg leczenia zaćmy wtórnej jest procedurą refundowaną przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Pacjenci, którym zależy na czasie, mogą również skorzystać z oferty placówek prywatnych, obejmujący zabieg kapsulotomii tylnej w stosunkowo niskich cenach.

Czym jest angiografia i OCT?

Czym jest angiografia i OCT?

Optyczna koherentna tomografia (OCT) jest bezinwazyjnym badaniem, które często łączy się z badaniami angiograficznymi. Na czym polegają te badania?

Angiografia fluoresceinowa

Badanie polega na dożylnym podaniu kontrastu – fluoresceiny oraz wykonaniu serii zdjęć w odstępach czasowych. Jest to badanie bezpieczne, a powikłania po zabiegu pojawiają się rzadko. Pozwala ono na diagnostykę i leczenie wielu schorzeń okulistycznych między innymi retinopatii cukrzycowej, zwyrodnień plamki żółtej związanej z wiekiem (AMD), zaburzeń naczyniowych (zakrzepy i zatory), guzów czy zaburzeń rozwojowych. Wynik angiografii fluoresceinowej pozwala na skuteczniejsze i dokładniejsze wykonanie laseroterapii siatkówki i fotokoagulacji. Badanie może być wykonywane wielokrotnie niezależnie od wieku.  Angiografia fluoresceinowa u małych dzieci wykonywana niezwykle rzadko, ze względu na trudności z wymaganą współpracą pacjenta z lekarzem podczas wykonywania badania.

Angiografia indocyjaninowa

Podobnie jak w przypadku angiografii fluoresceinowej jest to kontrastowe badanie naczyń krwionośnych siatkówki, które dodatkowo obrazuje łoże naczyniówki. Równi się również tym, że zamiast fluoresceiny podawana jest indocyjanina. Angiografię indocyjaninową,  wykonuje się o wiele rzadziej. Głównie w przypadkach trudnych diagnostycznie jak zwyrodnienia siatkówki czy zapalenia i guzy.  Przeciwwskazania do angiografii indocyjaninowej to między innymi: nadwrażliwość na jod, choroby wątroby, mocznica oraz ciąża.

Badania OCT

Oba te badania połączone są z badaniem OCT, czyli optyczną koherentną tomografią. Służy do badania przekroju warstw siatkówki. Na badanie OCT kierowani są pacjenci ze zwyrodnieniem plamki (AMD), otworami w plamce oraz zmianami cukrzycowymi na dnie oka. Jest to badanie szczególnie przydatne u pacjentów z podejrzeniem jaskry. Dzięki połączeniu wyników badań OCT i angiografii fluoresceinowej możliwa jest precyzyjniejsza diagnostyka i skuteczniejsze leczenie.

Wszystkie badania powinny być poprzedzone wizytą u lekarza. Pozwalają one na monitorowanie rozwoju choroby oraz na zapewnienie jej skutecznego leczenia.

Na czym polega USG oka i kiedy się je robi?

Na czym polega USG oka i kiedy się je robi?

Badanie ultrasonograficzne USG oka oraz oczodołu jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną. Pozwala na ocenę zmian w gałce ocznej, gdy nie można dokładnie zbadać dna oka — na przykład z powodu zaćmy lub bielma rogówki.

Wskazania do USG oka

Badanie USG oka można podzielić na dwa typy. W badaniu USG oka typu A powstaje obraz struktur znajdujących się wzdłuż jednej prostej. Pokazuje ono zmiany w siatkówce takie jak odwarstwienie czy przedarcie siatkówki, guzy oka, wylewy, zmiany w nerwie oka o charakterze jaskrowym. Badania ultrasonograficzne typu A wykonuje się w celu diagnostyki rogówki oraz jej dysfunkcji lub w celu określenia mocy soczewki wszczepionej po operacji usunięcia zaćmy. Badanie USG typu A pozwala na monitorowanie krótkowzroczności u dzieci i młodzieży. Więcej zastosowań ma badanie USG oka typu B, dzięki któremu możliwe jest zobrazowanie struktur leżących wzdłuż jej płaszczyzn. USG oka typu B wykonuje się w przypadkach:

  • odwarstwienia siatkówki,
  • obecności mętów w ciele szklistym,
  • ciał obcych wewnątrzgałkowych,
  • obecności guzów wewnątrzgałkowych,
  • wystąpienia wylewów krwi do gałki ocznej,
  • konieczności przeprowadzenia badania tylnego odcinka oka w stanach zapalnych oraz krwotokach,
  • diagnozy i monitorowania stanów pourazowych,
  • monitorowania zmian zachodzących w cukrzycy,
  • konieczności określenia grubości mięśni w oftalmopatii tarczycowej.

 Jak wygląda badanie?

Do USG oka nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Badanie nie wymaga rozszerzania źrenicy, więc można po nim prowadzić samochód. Wykonywane przy zamkniętych powiekach. Ważne jest, by pacjent był zrelaksowany i jak najbardziej rozluźnił powieki. Lekarz rozprowadza na powiekach żel, a następnie przykłada małą głowicę ultrasonografu. Obraz przesyłany jest na komputer. Z widocznych na nim linii lekarz odczytuje ich strukturę i konsystencję. Badanie trwa około 10 minut. Wykonywane jest i opisywane przez okulistę. Na wyniki badania nie trzeba długo czekać. Dostępne są od razu po wykonaniu wszelkich pomiarów.

Perymetria, czyli badanie pola widzenia

Perymetria, czyli badanie pola widzenia

Perymetria jest to badanie, które pozwala na sprawdzenie, czy nie ma ubytków w polu widzenia. Badanie to pozwala wykryć wiele chorób oczu. Perymetria jest wykorzystywana między innymi przy diagnostyce jaskry.

Wskazania do perymetrii

Najczęściej badanie przeprowadza się, by zdiagnozować i monitorować jaskrę. Jest to badanie pomocne przy ocenie chorób nerwu wzrokowego, schorzeń siatkówki, a także przy małej ostrości widzenia, nadciśnieniu tętniczym. Na badanie powinny się udać osoby, które nie widzą czegoś, kiedy patrzą przed siebie, lub nie widzą czegoś znajdującego się z boku ich pola widzenia. Badanie powinno być poprzedzone sprawdzeniem ostrości wzroku. Ponieważ badanie wykonywane jest z odległości 30 cm, to dalekowidz zwykle musi założyć okulary. Badanie jest bezbolesne i nieinwazyjne. Od pacjenta wymaga się tylko współpracy z lekarzem, dlatego nie wykonuje się tego badania u osób mających problemy ze skupieniem uwagi na przykład u dzieci.

Jak wygląda badanie?

Podczas badania pacjent siada przed aparatem zwanym polomierzem. Sygnalizuje za pomocą przycisku moment pojawienia się świetlnego punku w jego polu widzenia. W metodzie kinetycznej punkt przemieszcza się podczas badania, w statycznej pojawia się i znika. Ważne jest, by pacjent przez cały czas trwania badania skupiał swój wzrok na jednym punkcie. Każde oko badane jest oddzielnie. Wynik badania przedstawiony jest w formie graficznej, na której zaznaczone są ubytki w polu widzenia. Każdy stwierdzony ubytek musi zostać potwierdzony przez kolejne badanie. Dopiero wtedy może być podstawą do rozpoznania choroby. Obecnie wykonuje się komputerowe badania pola widzenia, które wygląda podobnie. Badany siedzi przed perymetrem, czyli półkolistą czaszą  i za pomocą przycisku reaguje na pojawiające się punkty świetlne. Perymetria komputerowa pozwala na uzyskanie dokładnych wyników zarówno w formie standardowej, jak i grafiki trójwymiarowej czy animacji.

Perymetria wykorzystywana jest nie tylko w diagnostyce, ale i  w testach zawodowych czy badaniach przesiewowych.

Specjalistyczny Ośrodek Okulistyczny

50-018 Wrocław, ul. Stawowa 12/3

71 344 79 62

71 344 42 27

605 678 888